Vandaag is het Maria boodschap, precies negen maanden voor het Kerstfeest. Ook ons leven wordt bepaald door aankondigingen. Durven we – ook vandaag – niet bang te zijn en al te kijken naar onze gemeenschap en naar onze samenleving ná corona?

Mijn gedachten gaan vandaag naar een gebeurtenis in het voorjaar nu ruim tien jaar geleden. Door de huidige reisbeperkingen voelt het alsof ik het over een ander tijdperk heb. Mijn vrouw en ik reden door het glooiende landschap van Toscane, over stille wegen en uitkijkend over het Tiberdal richting Cortona. Een Italiaans plaatsje dat maar één letter verschilt van het virus dat Europa vandaag in zijn greep heeft.

Naderend onheil

Die dag was de lucht was letterlijk dreigend. Donkere onweerswolken rolden over het dal. Waar wij reden scheen nog de zon. Zittend in onze zonnige lente-quarantainetuin met het gevoel van een naderend onheil komt deze beleving zo weer boven.

Precies op tijd parkeerden we de auto. Even later barstte een groot onweer los. We vluchtten een museum in. Het bleek ‘t Bisschoppelijk Museum, ondergebracht in de Chiesa del Gesù (‘Jezuskerk’) uit de zestiende eeuw. We waren de enige bezoekers op dat moment.

Je kunt het maar treffen. Terwijl een slagregen op het dak roffelde, stonden we plotseling in een kleine zaal tegenover wat wellicht het topstuk van het museum is: het altaarstuk van Fra Angelico met daarop de afbeelding van het feest van vandaag: 25 maart Maria Boodschap. Precies negen maanden voor Kerst. Nou vind ik het woord ‘Annunciatie’, aankondiging, beter klinken dan boodschap. Dat doet me – zeker in deze tijden – teveel denken aan het hamsteren bij boodschappen doen.

Een levensbepalende aankondiging

De regen hield aan en de verstilling die uitgaat van Maria liet ons zitten op een bankje voor het kunstwerk. Het maakte rustig en beschouwend en als tijdgenoten van Fra Angelico, de 15de-eeuwse schilder-frater in Florence ten tijde van de Italiaanse renaissance, namen we de tijd om onze ogen over de afbeelding te laten glijden. Je ziet hoe bepalend dit moment, deze aankondiging, is geweest voor het hele leven van Maria. Onder het hoofdtafereel is een strip te zien van andere belangrijke momenten uit haar leven. Startend met het niet meer vanzelfsprekende huwelijk met Jozef, met daartussen de ontmoeting met haar eveneens vreemd zwangere nicht Elizabeth, de geboorte van Jezus en de opdracht van Jezus in de tempel eindigt de strip met de begrafenis van Maria. De aankondiging, de groet van de engel, bepaalt haar hele leven.

Daar houdt het volgens Fra Angelico niet mee op. Het bepaalt zelfs de hele geschiedenis. Links bovenaan op het hoofdpaneel schildert hij in een donker hoekje, hoe Adam en Eva uit het paradijs verdreven worden. En alleen dat al roept nu paradijselijke herinneringen op aan de tijd voor corona. Bij alles is deze verstilde ontmoeting tussen Gabriël en Maria vol hoop. Gabriël zegt: “Wees niet bang, Maria!” En Maria sluit de ontmoeting tenslotte af: “De Heer wil ik dienen: laat er met mij gebeuren wat u hebt gezegd.“ Het wordt weer kerst, een kind wordt geboren.

Onze ‘annunciaties’

Even later zitten we aan de lunch op een pleintje in Cortona waar de zon de regen in damp oplost. We realiseren ons dat ook onze levens bepaald worden door aankondigingen:

  • “Wil je met me trouwen?“
  • Onze dochter: “Pap en mam, jullie worden opa en oma!”
  • Een dokter: “Alles wijst erop, dat u kanker heeft.”
  • 28 februari: Eerste coronabesmettingen in Nederland.

Vandaag op 25 maart, het feest van de Annunciatie, roept de paus alle christenen op, van welke signatuur ook, om op het middaguur samen het Onze Vader te bidden.

Wat overkomt ons? Welke aankondigingen krijgen wij tijdens ons leven? Durven wij niet bang te zijn en al te kijken naar onze gemeenschap, onze samenleving na corona? Laten wij vooral onze dromen blijven delen in deze spannende tijden.
 
‘This storm will pass. But the choices we make now could change our lives for years to come.’ – Yval Noah Harari

Joop Haverkort – Logia Nijmegen

4 Gedeeld

2 reacties

  1. Gerard Meijerink op 27 maart 2020 om 15:36

    Mooi geschreven Joop!
    Een mooi moment om bij stil te staan, bewust leven, te voelen en te delen. Dank je wel!

  2. Elke op 2 april 2020 om 15:28

    Mooi geschreven pap en opa, Lisa en ik hebben jouw artikel samen gelezen.

Laat een reactie achter