“Deze zaal zou veel te klein zijn om iedereen toe te laten voor haar afscheid,” zei haar zoon tijdens de begrafenisdienst van zijn moeder.

Nu resteerde slechts een handjevol naaste familieleden en een goede vriendin in een bijna lege zaal van het crematorium, om haar de laatste eer te bewijzen. Zij was een karaktervol, prachtig mens die tijdens haar leven veel had geleden, maar altijd hoop bleef houden op een betere toekomst. Een hoop die uitsteeg boven toegedane mishandelingen, het verlies van haar dochter en de grote geliefde van haar leven, om over haar reuma nog maar te zwijgen. Zij was een mens die altijd vreugde schonk aan anderen, voor kwetsbaren opkwam en vele pleegdochters in haar hart opnam. Die liefde werd zichtbaar in de meer dan 50 bloemstukken rondom haar baar. De letterlijke grenzeloosheid van haar liefde voor haar medemens kwam tot uitdrukking in het feit dat de dienst door livestreams in zes landen werd uitgezonden. Elk continent was vertegenwoordigd.

Haar enige kind was de dag voor haar sterven alleen overgekomen uit Amerika waar hij woonde en werkte. Gekomen om zijn moeder nog voor haar dood te kunnen zien. Het lukte hem op een verlopen Nederlandse paspoort te reizen. Voor de terugreis kon hij gebruik maken van zijn geldige Amerikaanse paspoort. Door de coronacrisis was het niet mogelijk dat zijn Amerikaanse vrouw en dochter mee konden vliegen, terwijl ze dat zo graag wilden. De afscheidsdienst was half in het Nederlands, half in het Engels. Zijn vrouw had een brief in het Engels geschreven en zijn dochter vertelde in dezelfde taal via een video call wat haar oma voor had betekend.
Op die manier was deze bijzondere vrouw toch in stilte omringd door de bloemen en de waardering die zij verdiende!

Rien Brouwer, pastoraal werker

3 Gedeeld

Laat een reactie achter