In zijn opiniestuk in Trouw (21/10), over de plannen van staatssecretaris Sander Dekker om het recht op bijzonder onderwijs te ‘moderniseren’, stelt Toon Geluk dat bijzonder onderwijs segregatie van gelovigen in de liberale rechtsstaat zou bevorderen. Grote onzin, want gelovigen zijn juist medeontwerpers van deze liberale rechtsstaat. Het debat zou daarom moeten gaan over de onmisbare functie die het bijzonder onderwijs in de maatschappij heeft. Dekkers ‘moderniseringsvoorstel’ moet van tafel want het maakt het onderwijs plat en leeg.

In 1917 werd bij Grondwet vastgelegd dat bijzonder onderwijs op dezelfde voet door de overheid bekostigd wordt als het openbaar onderwijs. Op bijzondere scholen gaat het overdragen van kennis hand in hand met de levensbeschouwelijke of onderwijskundige visie van ouders en school. Nu, bijna 100 jaar later, is het volgens staatssecretaris Dekker de hoogste tijd om deze wet uit te kleden. Bijzondere scholen zullen hun bestaansrecht moeten aantonen. En zich steeds meer aan een vast stramien van ministeriële regels houden. De moeizaam bevochten vrijheid van onderwijs wordt zodoende ingedamd.

Nederland is een gedifferentieerd land en zijn inwoners staan van oudsher open voor andersdenkenden. Liberalen hebben altijd gestreden om Nederlanders die keuzevrijheid te geven die zo bij ons land past. De diversiteit van ons onderwijs, vastgelegd in artikel 23 van de Grondwet, is daar een mooie uiting van. Iedere ouder kiest de school die hij het best bij zijn kind vindt passen. Maar op het ministerie van Onderwijs en Cultuur waait een andere, minder liberale wind. De trend in het onderwijs is nu al dat tijdens vergaderingen alleen nog de methoden van kennisoverdracht worden besproken. Overvloedige aandacht voor de verschillende niveaus van leerlingen, de manier waarop hun uiteenlopende vaardigheden aan bod moeten komen en hoe ICT ingezet moet worden om goed voorbereid te zijn op de toekomst. Wat een leerling raakt, wat hem gelukkig maakt en wat zijn idealen zijn, staat niet langer op de vergaderrol.

Kennis alleen maakt echter niet gelukkig. En juist dat is wat bijzondere scholen onderscheidt van de openbare. Naast kennis wordt aan leerlingen ook de zin van het leven, het geloof, de dingen die de mens raken en gelukkig maken bijgebracht. Leerlingen krijgen daardoor naast onderwijs een extra dimensie mee: Bildung, vorming. Niet een door de overheid opgelegde algemene visie wordt hen bijgebracht, maar een die in vrijheid gekozen is. Dit verrijkt hen en maakt hen tot onderscheiden en nadenkende adolescenten wanneer zij de school verlaten.

De kijk op bijzonder onderwijs moet nu dus volgens de VVD-staatssecretaris ‘gemoderniseerd’ worden. Dat komt feitelijk neer op de introductie van een beperkend liberaal format. Het kabinet geeft de scholen minder ruimte om bijzonder te zijn. Maar wat is er mis met een school die het geloof terug laat komen in een vak als levensbeschouwing? Die leerlingen wil verrijken met het geloof als basis voor het leven? 70% van de Nederlandse ouders ziet de meerwaarde van bijzonder onderwijs en stuurt zijn kinderen naar dit type school. Waarom moeten deze scholen nu naar de liberale pijpen dansen? Dekkers voorgestelde ‘moderniteit’ kunnen er toe leiden dat scholen hun identiteit moeten afleggen en zich vrij van hun eigen waarden moeten gedragen. Op een school gaat het dan alleen nog gaan over kennisoverdracht. De verheffing van dit format tot nieuwe staatspedagogiek mag dan passen in het handelen van dit kabinet, maar het doet onrecht aan eenieder die deze aparte vorm van ´liberalisme´ niet aanhangt. Het moderniseren van artikel 23 leidt tot een algemene opleiding tot liberale eenheidsworst.

De waarde van bijzonder onderwijs is gigantisch. De grote meerderheid van de Nederlandse ouders is dat met mij eens. De keuzevrijheid van al deze ouders is er straks niet meer. Wij moeten het ´moderniseren’ van artikel 23 stoppen. Normen en waarden, solidariteit en aandacht voor de menselijke waardigheid is wat Nederland gemaakt heeft. Sander Dekker moet met zijn handen van het bijzondere onderwijs afblijven. Leve de vrijheid van onderwijs!

Drs. Titus Frankemölle is rector van de Kwadrant Scholengroep, rooms-katholieke regionale scholengemeenschap in Dongen en Oosterhout

0 Gedeeld

Laat een reactie achter